منم آن عقاب تنها که به لانه پر ندارد

به فضای آسمانها هنر سفر ندارد

به حصا تیره ماندم چه بگویم از اسیری

بود آشیانه ی من قفسی که در ندارد

به پر خیال آیم همه شب به دیدن تو

دل چون کبوتر من غم نامه بر ندارد

همه عاشقیست کارم من و چشم مست یارم

دل و جان بی قرارم هوس دگر ندارد